با مجلههایم شوخی نکن.
مجلههایی را که در گوشه ی اتاقم انباشته شدهاند برمیدارم و ورق میزنم. مجلههایی که گاهن صفحههای آنها زرد شده است. بعضی از رطوبت خم برداشتهاند و تعدادی از فشار.
از میان صفحههای آنها، خاطرههایم بیرون میریزند. چند یادداشت، چند کاغذپاره خطخطی، کلیشههای چاپ دستی و …
در بین صفحات این یکی چند تکه از کاغذهای تست عکاسی جا مانده. کاغذهایی که هنوز خیس بودهاند و در بین صفحات مجله خشک شده و به هم چسبیدهاند.
این مجله را کامل خواندهام. در مترو. آن آقای سبیلو هم زل زده بود به عکس خانم هنرپیشه روی جلد.
این یکی از آنهایی است که طبق عادت خریدهام و خواندنش را به بعد موکول کردهام. بعدی که هیچگاه نیامده. مطالب داخل آن هنوز برایم تازگی دارند.
و این، که در آن روز نحس در کیفم بود.
.
.
آن دو تا چه جلدهای خوبی دارند.
یک قبض رسید بانک پیدا کردم. آن زمان چقدر پول داشتم!!! خوش به حالم!
کاغذهای کالک برای عکاسی کلیشه چاپ سیلک.
و تعدادی طراحی که دیگر مانند آنها را نمیتوانم بکشم.
.
.
.
.
.
خداحافظ مجلههای قدیمی.
مهر ۶م, ۱۳۸۷ ۲:۲۴ ق.ظ
باد ، شاید تنها باد بداند که انسانها در زمزمه های پنهانشان چه رازی را نهفته اند…..!
مهر ۶م, ۱۳۸۷ ۱۱:۱۴ ب.ظ
توجه داشته باشيد ، كلمه گاهن غلط است و در زبان فارسي وجود ندارد . گاه يك كلمه فارسي است و تنوين به انتهاي كلمات عربي متصل ميشود.