طمع
باران باریده بود.
دست بردم تا تکهای از آسمان را که بر زمین افتاده بود، بردارم.
چین خورد و لختهی نور از دلش فرار کرد.
یکشنبه، اسفند ۴م، ۱۳۸۷ در ۰۰:۵۶
دسته بندی شده در کوتاه، یادداشت
تگ ها: آسمان، باران، طمع، نور
RSS نظرهای این یادداشت
نظر دهید |
دنبالک
اسفند ۴م, ۱۳۸۷ ۰۱:۱۵
khile khob booood …. bedone naghs
اسفند ۴م, ۱۳۸۷ ۰۹:۰۲
oh…wot…ferpect
اسفند ۵م, ۱۳۸۷ ۰۰:۱۳
تکه ای از آسمان وبلاگتان را به این رنگ درآورد؟!!!!
اسفند ۱۱م, ۱۳۸۷ ۱۸:۴۱
متاسفانه خرماهي بيچاره در شرف غرق شدن است…خدا رحمتش كند،خوب خري بود!