سنگ دلی با طعم مرغ سرخ شده
به تازگی کشف نموده ام که بسیار سنگ دل گشته ام. در طی دو هفته گذشته، به شخصه، ۲۰ فروند مقوای ۱۰۰ در ۷۰ را تکه و پاره نموده ام. کار سختی بود! در همین راستا به تازگی دریافته ام که کاتِر بنده، از موبایل به من نزدیک تر است. اگر موبایلم با من نباشد، کاتِرم حتمن هست! (البته در %۰/۰۳ مواقع، گوشی بنده در کنارم نیست که در این مورد عدد بسیار بزرگی می باشد.) و باز هم در همین رابطه، فهمیده ام که فیلم های غیر مجاز برای کودکان زیر ۱۲ سال (از نظر خشونت البته!!!) را می توانم تحمل کنم. همچنین در برخی از موارد، قدرت شوخی های خارجی (از نوع کشورهای شرقی همسایه) را با دوستانم کسب نموده ام. از رنگ قرمز در کارهایم به راحتی استفاده می کنم و به راحتی، شخصیت های تصویرسازیم را به قتل می رسانم. توانایی سلام نکردن به بعضی از دختران هم دانشگاهی را پیدا کرده ام! (این یکی را امروز کشف کرده ام. درجه ی سنگ دلی ام بسیار بیش از حد انتظار بالا رفته است! باید با یک روانکاو ملاقات کنم.) و از مواجه شدن با مرغ سرخ شده دهانم آب می افتد.
با این حال، هنوز قدرت قورت دادن قورباغه ی لعنتی را ندارم.
بهمن ۷م, ۱۳۸۶ ۸:۵۶ ق.ظ
هی گفتن با من نگرد ! عاقبتش اینه
بهمن ۷م, ۱۳۸۶ ۹:۱۷ ق.ظ
aooooooooooooooooooooeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee dandeyeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeetttt
بهمن ۸م, ۱۳۸۶ ۱۲:۵۱ ق.ظ
سلام كردن كه اصلا مهم نيست ! يعني درك ميكنم بعضي وقتها آدم حسش نمياد !!! من علاوه بر كاتر چسب كاغذ و چاقو ضامن دار هم همراهم هست ! مقوا هم حتما كارت خراب شده مجبور شدي پاره كني … كه همه اينا يعني جا داري هنوز !!
بهمن ۸م, ۱۳۸۶ ۶:۵۸ ق.ظ
ببین … این قابلیت سلام نکردن به بعضی انسانها در دانشگاه واقعاً چیز خوبیه … حالا چه به بعضی انوس و چه به بعضی از ذکور …
یعنی اونقدر زیادن هموطنهائی که حتی از دیدنشود حال تهوع میگیری که خودم باورم نمیشه …
با کل بچه های دانشگاه در زمان لیسانس حداقل سلام و الک داشتم و بعضی هاشون رو بیش از حد دوست داشتم.
ولی اینجا ۲-۳ تا هستن که دوسشون دارم … ۴-۵ تا روابط جندانی باهاشون ندارم ولی بچه های خوبین … یه سری که هیچ خسی نسبت بهشون ندارم و خــــیــــــلـــــــی ها که نمی خوام نگاهشون کنم …
به قولی میگن این دانشگاه ِ ما، دانشگاه ایرانی هاست که به چند تا از خارجی ها هم استثناً پذیرش داده.
بهمن ۸م, ۱۳۸۶ ۱۰:۵۲ ب.ظ
سلام ارش ما…!
خوبید؟
کار بسیار بسیار خوبی میکنید!
ما یک تار موی مدادرنگیها و مقواهای نازنینمان را به موبایلمان هم نمیدهیم!
اصلا موبایل به چه دردی می خورد؟!!!
…
ببینیم به اینها می گویید سنگدلی؟….پس احتمالا سنگدلی ندیده اید!
…
خوب به هر حال اصلا نگران نباشید…به زودی حالتان خوب می شود!(البته اگر به حال قبلیتان بگویید خوب!)
بهتان قول می دهیم!…
ببخشید از کدام نظر با دیدین مرغ سرخ شده دهانتان اب می افتد؟!!!!!!!!!
…
فلا…
بهمن ۹م, ۱۳۸۶ ۱۱:۴۱ ق.ظ
عجب ………..
خوشخوراک شدی نه سنگ دل
بهمن ۹م, ۱۳۸۶ ۱:۴۹ ب.ظ
چه تيتيش ماماني!!!!
بهمن ۹م, ۱۳۸۶ ۱:۴۹ ب.ظ
راستي خوشبختم ..منم متولد گاو هستم
بهمن ۱۱م, ۱۳۸۶ ۵:۴۹ ب.ظ
حالا میخوای اون لعنتی لزج رو قورت بدی که چه؟